Δευτέρα, 15 Οκτωβρίου 2018

ΑΠΟΚΑΪΔΙΑ

Νοσούν απόψε οι λέξεις. 
Φτηνές απομιμήσεις του κάποτε.
Του ίσως. Του μαζί. 
Φτηνές απομιμήσεις των χεριών 
που σταύρωνες γονατιστός 
πάνω στο φθαρμένο μου τζιν, 
καθώς ο απόηχος της ικεσίας σου, 
τρυπούσε τ' αυτιά μου. 
Αρματώθηκα με άσφαιρα φιλιά, 
για σένα που υπήρξες 
ο Παρατατικός της ζωής μου. 
Και άρπαξες την αμνηστία 
πυρπολώντας βίαια τις στιγμές 
που διάβαζα στα μάτια σου, 
τα τελευταία αποκαΐδια της ψυχής σου.