ΘΡΑΝΙΟ

Θυμάσαι; Τούτος ο Σεπτέμβρης θα είναι όπως το καλοκαίρι μας, είχαμε πει. Και φτιάχναμε λόγια μεγάλα, λέξεις σημαδεμένες μ' ένα φεγγάρι που μόλις μεγάλωνε, την ώρα που η άμμος στα πόδια μας, λίγο μετά το δειλινό, άρχιζε να δροσίζει. Θυμάσαι; Σου έδειχνα τη μεγάλη Άρκτο κι άλλους μακρινούς σχηματισμούς αστεριών, που τους βάφτιζα με τη φαντασία μου, για να φανώ στα μάτια σου σπουδαία. Θυμάσαι; Μύριζαν ρίγανη και θυμάρι οι βόλτες μας. Κι όταν γελούσες, σε φωτογράφιζα. Εκεί στην άκρη του φάρου. Σε φωτογράφιζα, γιατί ήξερα πως αυτό θα είναι ό,τι απομείνει από σένα. Σαν έρθει ο καιρός ν'αλλάξουμε για πάντα θρανία στη ζωή μας. 



Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο